بررسی تنوع لاین های اصلاحی خیار از طریق تجزیه به عامل ها و تجزیه خوشه ای
خلاصه
نیتروژن یک ماده مغذی ضروری برای رشد و عملکرد گیاه است، با این حال مصرف بیش از حد کود نیتروژن می تواند منجر به تخریب گیاه شود.
اثرات زیست محیطی غیر عادی شناسایی ژنوتیپ های خیار با راندمان مصرف نیتروژن بالا (NUE) می تواند تولید پایدار محصول از طریق مدیریت بهینه نیتروژن این مطالعه در مارس 2021 در
گلخانه تحقیقاتی گروه علوم باغبانی، دانشگاه گیلان، ایران. هدف از این مطالعه بود ارزیابی رشد، اجزای عملکرد، تجمع نیتروژن، NUE و فعالیت نیترات ردوکتاز در 60 ژنوتیپ خیار
تحت شرایط نیتروژن کافی (NS) و کمبود (ND). کمبود نیتروژن باعث کاهش رشد و عملکرد شد در تمام ژنوتیپ ها، اگرچه شدت آن متفاوت بود. محتوای نیتروژن در تمام اندام های گیاهی تحت NS در مقایسه با ND بالاتر بود.
راندمان جذب نیتروژن NUE و اجزای آن (NUpE) و راندمان استفاده از نیتروژن (NUtE) بطور معنی‌داری مشاهده شد. تحت ND در مقابل NS بالاتر است. خط 57 بهترین NUE و بازده را در هر دو NS و ND نشان داد و می‌توان آن را یک ژنوتیپ نیتروژن کارآمد بر اساس عملکرد NUE، خطوط به عنوان کارآمد، نیمه کارآمد، کم کارآمد،و ناکارآمد. فعالیت نیترات ردوکتاز در برگها نسبت به ریشه بیشتر بود و با NUE همبستگی مثبت داشت که نشان می دهد رابطه بین فعالیت آنزیم و بازده جذب نیتروژن در ریشه این مطالعه ژنوتیپ خاص را نشان می دهد
پاسخ به در دسترس بودن نیتروژن در خیار شناسایی ژنوتیپ‌های کارآمد در NUE مانند خط 57 می‌تواند اطلاع‌رسانی کند تلاش های اصلاحی برای بهبود پاسخگویی نیتروژن مشخص کردن پاسخ نیتروژن در ژنوتیپ ها نیز این امکان را فراهم می کند توصیه های بهینه مدیریت نیتروژن خاص ژنوتیپ برای تسهیل تولید محصول پایدار.
لطفا برای مشاهده کامل این مقاله از لینک زیر اقدام کنید :